สายเดินทาง....1
posted on 15 May 2012 00:10 by droptalผม เพื่อน และพี่เราทุกคนชื่นชอบการออกเดินทางท่องเที่ยวด้วยมอไซค์ในระยะทางยาวๆบ้างครั้งก็ไปเหนือ หลายครั้งก็ไปอีสาน ครั้งนี้เราก็ได้ขี่มอไซค์ท่องเที่ยวกันอีกครั้งหากแต่ว่าจุดหมายปลายทางเป็นการเดินทางลงใต้ไปกระบี่
มอไซค์สายพันธุ์แข่งที่เลิกผลิตมามากกว่าสี่สิบปี บัดนี้ถูกปลุกขึ้นมาเพื่อเดินทางอีกครั้งผมเดินทางโดยไปเจอะเจอพี่อ็อดๆที่หน้าดอนเมืองโทลเวย์ เพื่อเดินทางไปด้วยกันโดยนัดอีกหมายไว้ที่หน้าธนาคารกรุงเทพตรงข้ามกับห้างพันธ์ทิพยแถวย่านงามวงค์วาน
การเดินทางท่องเที่ยวด้วยมอไซค์ แรกเริ่มเดิมที่ผมก็ไม่เข้าใจว่าผมจะสานสัมพันธ์ได้ดีกว่าการได้พูดคุยกันบนรถไฟ การได้ในคู่กันในรถบขส. หรือแม้แต่การเฮฮาเดินทางไปรถกระบะด้วยกันหากคุณคิดว่าการเดินทางด้วยมอไซค์ไม่ได้พูดคุยกัน ไม่ได้เรียนรู้กันไม่ก่อเกิดประสบการณ์กันเหมือนที่ผมเคยคิด สิ่งนั้นไม่ถูกครับเราเรียนรู้ซึ่งกันและกันผ่านเสียงคำราม ณ ปลายท่อเราเติมคันเร่งเพื่อบดบังอันตรายให้พี่น้องเวลาจะแซง จะเลี้ยว เราใช้ชีวิตของเรา หัวใจของเราเดินทางไปด้วยกัน มีเพียงการยกมือขอบใจ การยกมือห้ามปราม เรียบง่ายหนักแน่น ไม่มีมากกว่าน้อยกว่า ทุกคนมีสองขา มีสองล้อ กับหนึ่งเป้าหมาย ลมหายใจสอดประสานเสียงเครื่องยนต์เรียงร้อยเข้าออกขึ้นลงลูกเร่ง เติมความเร็วเพื่อการเดินทางที่ไวขึ้น ลดความเร็วเพื่อการเดินทางที่ปลอดภัยมากขึ้น
ใช่เรากำลังขี่มอไซค์ เราใช้มัน มันสอนเราถึงวิธีการ มีรุ่นพี่ในวงการเรียนสองสิ่งนี้ว่าMen and Machine มีแค่สองสิ่งเท่านั้นในการเดินทาง ลืมเล่าให้ฟังไปเนื่องจากมอไซค์ที่ผมขี่เป็นมอไซค์แข่งโบราณเบาะส่วนมากยังคงมีกลิ่นไออันนั้นอยู่ มันสามารถนั่งได้เพียงที่เดียวเท่านั้น....(2)